Karen Maine'in yönettiği ve senaryosunu yazdığı 2019 yapımı 'Yes, God, Yes', 2000'lerin başında geçen, ergenlik, din ve cinsel keşif üzerine naif ve komik bir hikaye sunuyor. Başroldeki Natalia Dyer, Katolik bir lise öğrencisi olan Alice'i canlandırıyor. Alice, masum bir internet sohbetinin beklenmedik şekilde müstehcenleşmesiyle kendi bedenini ve arzularını keşfetmeye başlar. Ancak katı dini eğitimi ve 'ebedi lanetlenme' korkusu, bu yeni hislerle şiddetli bir çatışma içine girmesine neden olur.

Film, ergenliğin utangaçlığını ve kafa karışıklığını, özellikle dini baskı altındaki bir ortamda, son derece samimi ve empatik bir dille ele alıyor. Natalia Dyer'ın performansı, Alice'in masumiyetini, merakını ve suçluluk duygusunu izleyiciye mükemmel şekilde yansıtıyor. Timothy Simons ve Wolfgang Novogratz gibi oyuncular da destekleyici rollerde başarılı işler çıkarıyor.

'Yes, God, Yes', ağır bir yargılama veya eleştiriden ziyade, şefkatli ve komik bir ton benimsiyor. Dönemin nostaljik detayları (AOL sohbetleri, cep telefonları) hikayenin atmosferini zenginleştiriyor. Film, cinsel eğitimin eksikliği, dinin kişisel gelişim üzerindeki etkisi ve toplumsal tabular gibi temaları, didaktik olmadan, karakter odaklı bir yaklaşımla işliyor.

Kısa süresiyle akıcı ve sürükleyici bir izleme deneyimi sunan film, izleyiciyi kah gülümsetiyor kah hüzünlendiriyor. Ergenliğin evrensel çalkantılarını din ve modern dünyanın çelişkileri bağlamında anlatan 'Yes, God, Yes', içten anlatımı ve güçlü oyunculuklarıyla izlenmeyi hak ediyor. Özellikle coming-of-age (olgunlaşma) ve dramedi türlerini sevenler için önerilir.