Jörg Buttgereit'in 1988 yapımı Nekromantik filmi, korku sinemasının sınırlarını zorlayan ve tartışmalı bir kült klasik olarak kabul edilir. Batı Almanya'da çekilen film, ana karakteri Robert'ın nekrofiliye olan sapkın takıntısını ve bu takıntının onun gündelik hayatındaki yansımalarını rahatsız edici bir dürüstlükle ele alır. Film, geleneksel korku öğelerinden ziyade psikolojik bir rahatsızlık ve toplumsal tabulara meydan okuma üzerine kuruludur.

Düşük bütçeli ve amatör bir estetikle çekilmiş olmasına rağmen, Nekromantik izleyiciyi şoke etme ve rahatsız etme konusunda son derece etkilidir. Oyunculuklar, karakterlerin içsel çatışmalarını ve yabancılaşmasını yansıtacak şekilde kasıtlı olarak sınırlı ve donuk tutulmuştur. Buttgereit'in yönetmenliği, konunun hassasiyetini göz önünde bulundurarak, sansasyonel bir anlatımdan kaçınır ve bunun yerine kasvetli, gerçekçi bir ton benimser.

Film, sadece bir korku deneyimi sunmakla kalmaz, aynı zamanda seyirciyi aşk, ölüm, yalnızlık ve toplumun marjinalleştirdiği arzular üzerine düşünmeye zorlar. Görsel metaforları ve rahatsız edici atmosferiyle, izleyici üzerinde uzun süre kalıcı bir etki bırakır. Korku sinemasının underground ve deneysel tarafını merak edenler için Nekromantik, kaçırılmaması gereken bir filmdir. Ancak, içeriğindeki rahatsız edici temalar nedeniyle hassas izleyicilerin dikkatli olması önerilir.